Depeche Mode

Вінцэнт Кларк

Травень 18, 2007 on 10:05 дп | In Вінцэнт Кларк |

Вінцэнт Кларк (Vincent Clarke, сучаснае імя Vincent John Martin) нарадзіўся 3 ліпеня 1960 года ў горадзе Вудфорд (Англія)

Вінс - адзін з заснавальнікаў Depeche Mode, які пакінуў групу 12 студзеня 1982 года.

Што можна сказаць аб гэтым чалавеку? Тое, што асоба гэтая неардынарная адназначна. І сапраўды таленавіты музыка. Ён правёў зусім трохі часу ў групе, але згуляў важную ролю ў стварэнні Depeche Mode.

Частка 1 - “Эпоха ДМ”

В 70-х гадах мінулага стагоддзі вадзілі сяброўства тры хлопца Эндзі Флетчер, Вінс Кларк і Марцін Гор, якія жылі ў суседніх хатах і што вучыліся ў адной школе. У адрозненні ад Марціна, ні Вінс, ні Эндзі не вылучаліся адмысловымі поспехамі ў вучобе. А вылучаўся Вінс спевам у царкоўным хоры, напару з Эндзі. І быў ён трэцім салістам у тым хоры. А па суботах у мясцовым клубе горада Безілдона яны ўдзвюх з Флэтчарам чыталі пропаведзі рокерам, спрабуючы наставіць іх на шлях праўдзівы.

Цяжка зразумець, хто каго наставіў на шлях праўдзівы, але факт застаецца фактам, на дадзены момант яны абодва завуць сябе атэістамі. Плюнуўшы на пропаведзі, хлопцы заняліся музыкай і арганізавалі сваю першую групу. І нават назоў яе прыдумалі “No Romance In China”, а натхніцелямі была група The Cure. Па вечарах хлопцы гулялі ў мясцовым клубе “Ван Гог”, дзе і аб’ядналіся з Марцінам Гором, якія гулялі ў групе Norman & The Worms. У той час і нарадзіліся іх першыя кампазіцыі “Just Can`t Get Enough”, “Photographic”, “New Life”, “Boys Say Go!”.

Ну а затым у групу прыйшоў Дейв, група атрымала назоў Depeche Mode, быў выпушчаны першы альбом. ДМ імкліва набірала папулярнасць… і на фоне ўсяго гэтага групу пакідае наш герой. Дакладныя чыннікі невядомы. Прэса пісала, што Вінс запаў у стан цяжкага стрэсу, з-за насычанага турнэ. Марцін Гор па гэтай падставе заявіў, што “насамрэч Вінсу жадалася больш жывой і нязмушанай музыкі, што для Depeche Mode было непрымальна”. Але фактычна - 12 студзеня 1982 года Вінцэнт Кларк пакінуў групу.

Вінцэнт напісаў яшчэ адну песню “Only You”, адразу пасля сыходу з групы, але група адпрэчыла яе, а неўзабаве яна стала хітом групы Yazoo.

Вось творчае ўкладанне Вінса ў Depeche Mode:

“Dreaming of Me”
“Ice Machine”
“New Life”
“Shout”
“Just Can’t Get Enough”
“Any Second Now”
“Puppets”
“Boys Say Go!”
“No Disco”
“What’s Your Name?”
“Photographic”

Частка 2 - “Эпоха Erasure”

Гісторыя пачалася больш дваццаці гадоў назад, калі заснавальнік Yazoo, The Assembly і “новых рамантычных волатаў” Depeche Mode даў рэкламную аб’яву ў музычных выданнях. 21-летні Эндзі Бэлаў (Andy Bell), прафесійны мяснік, які працаваў на мясакамбінаце, быў на праслухоўванні для новага праекту Вінса Кларка 41-м прэтэндэнтам. У выніку, Кларк і Бэлаў стварылі групу Erasure , і працуюць па гэты дзень разам, без якіх-небудзь рознагалоссяў.

Хоць яны і не патрапілі адразу ў верхнія радкі хіт-парадаў (іх першыя сінглы “Who Needs Love Like That” і “Heavenly Actio” занялі не занадта галавакружныя 55 і 100 месцы, адпаведна), Erasure працягвалі барацьбу, граючы свае першыя канцэрты ў Лонданскіх клубах “Heaven” і “Marquee”. У апошнім клубе публіка складалася часам з двух слухачоў і групы падтрымкі тыпу “Primal Scream”. Крытыка апісвала творчасць Erasure у той час так: “Апошняя ідэя Вінса Кларка з сінтэзатарамі падобная на прыладу мукі”. Нешматлікія здагадваліся, як доўга падоўжыцца гэтае мука…

Трэці сінгл групы “Oh L ‘ Amour” стаў вялікім хітом у Францыі і Аўстраліі, у меншай ступені ў Брытаніі - 85 месца ў чартах. Erasure паехалі ў свой першы тур, выступаючы ў клубах і каледжах Вялікабрытаніі. Эндзі выходзіў на сцэну ў клоўнскім уборы. Гледачоў было зусім трохі, але іх водгук натхняў - пасля аднаго канцэрту яны ў поўным складзе (усё 18 чалавек) дашлі за кулісы падзякаваць Вінса і Эндзі за дастаўленае задавальненне. Прэса станавілася ўсё больш лаяльнай, каментары ” Sounds ” гучалі так: “Спалучэнне брюзжащего экс-футурыста і апантанага выканаўца паходных і лагерных песень ці наўрад з’яўляецца рэцэптам безумоўнага поспеху, але, нягледзячы на ўсю незвычайнасць, яны зрабілі майстэрскі ход”.

З 1987 года Erasure сталі пранікаць у гарачую дзесятку - на працягу наступных гадоў з’явілася серыя хітоў - “Sometimes”, “Victim Of Love”, “Ship Of Fools”, “Chains Of Love” і “A Little Respect”. Паступова іх альбомы сталі займаць усе больш высокія месцы, і музыкі Erasure нечакана выявілі сябе ў верхніх радках хіт-парадаў. Альбом “The Innocents” першым апынуўся на верхняй пазіцыі і пратрымаўся ў чарце поўных дзевяць месяцаў. Адзін аглядальнік выказаўся аб іх сінгле 1989 года ” Drama !” наступным чынам: “Спеў Эндзі падобна на выццё сабакі ў прэрыі, хоць гэта ніяк не прымяншае поспеху запісу”. Магчыма, трыўмф гэтай кампазіцыі абавязаны таму факту, што рокеры Джым і Ўільям з “The Jesus And Mary Chain” пагадзіліся праспяваць бэк-вакал у найболей “шумных” харавых эпізодах песні.

Зараз ужо Erasure выступае на пляцоўках гіганцкага памеру. Вінс і Эндзі - у серабрыстых касмічных гарнітурах, на сцэне - джунглі з гіганцкімі раслінамі. Папулярнасць дуэта ў правядзенні жывых шоў, якія набываюць часам недарэчную форму, з кожным годам расла. Падчас іх гастроляў у Токіо ў 1990 году, калі яны мірна перакусвалі перад канцэртам, землятрус цалкам разбурыла падрыхтаваную сцэнічную пляцоўку. Вінс на працягу ўсяго гэтага часу захоўваў поўны спакой. У канцы гэтага вельмі багатага падзеямі турнэ дуэт выступіў перад 60000 гледачамі ў ” Milton Keynes Bowl “. Эндзі на гэты раз выйшаў у гарнітуры д’ябла з дадатковым, у сумнеўным месцы размешчаным рогам. На сцэне з’явілася вялізны надзьмуты слімак па імі Эрни.

У 1991 году выйшаў, магчыма, іх найлепшы хіт “Love To Hate You”, за ім рушыў услед больш спакойны “Am I Right ?”, а затым дуэт пачаў падрыхтоўку да свайго самога незвычайнаму туру -”Phantasmogorical Entertainment”. На канцэртах Эндзі ў выглядзе каўбоя з’яўляўся конна на лебедзю. Дэкарацыі шматкроць змяняліся. Сцэны з жыцця Дзікага Захаду змяняліся падарожжам на паветраным шары, становішча начнога клуба - эпізодамі з паданняў групы ABBA (даніна павагі вельмі паспяховаму сінглу Erasure “Abba - esque”). У гэтай частцы шоў Вbнс выявіў сябе абсалютна нехарактэрна - адарваўся ад свайго сінтэзатара і далучыўся да Эндзі, праробячы танцавальныя па: дуэт паказваў Фрыду і Агнету. Пасля чаго Кларк пакляўся ніколі гэты нумар не паўтараць. Нават звычайна абыякавы Эндзі пракаментаваў гэта даволі вобразна: “Мы ледзь не падпалілі стог сена”. 1993 год быў ціхім для Erasure - група пасля двух гадоў гастроляў адпачывае.

У наступным годзе, аднак, група з альбомам “I Say I Say I Say” зноў апынулася на першых пазіцыях у гарачэй дзесятку. Частка гэтага альбома была напісаная ў Іспаніі, у ціхай мясцовасці, увесну. Сінгл ” Run To The Sun ” выклікаў супярэчлівыя водгукі, часопіс ” Smash Hits ” палічыў, што музыка занадта нагадвае “Sonic The Hedgehog”. Сінтэзатар Вінса сябе вычарпаў. Дуэт вырашыў пайсці іншым шляхам, і ў 1995 году яны запісалі 70-хвілінны альбом у стылю арт-рок, вынаходліва назваўшы яго ” Erasure “. Гэтая раней невядомы бок творчасці групы з’явілася для шматлікіх нечаканасцю. “The Guardian” ахарактарызавала сінгл “Stay With Me” так: “Гэты свет не заслугоўвае такой прыгожай музыкі”. Гэта, безумоўна, хвала, але затым яны працягнулі: “Зірніце на то, як Эндзі Бэлаў руйнуе ўражанне ад гэтай цудоўнай музыкі”.

Чарговы альбом групы “Cowboy” выйшаў у канцы сакавіка 1997 года. Перад гэтым група выпусціла сінгл “In My Arms”. Таксама яны аднавілі канцэртную дзейнасць з праграмай “Tiny Tour” - “Маленькае Турнэ” (па сваіх мерках), даўшы сваім прыхільнікам шанец нацешыцца лепшымі хітамі групы да таго, як у іх з’явіцца магчымасць пачуць новыя працы дуэта. Больш шырокае турнэ планавалася пасля выхаду альбома. І яно было здзейснена. У 1997 году Erasure са сваімі “Cowboy Concerts” (”Канцэртамі Каўбоя”) наведалі ўсе сусветныя кантыненты, пабываўшы ў такіх экзатычных краінах, як Малайзія і Сінгапур, Чылі і Балівія. Год завершыўся адмысловым канцэртам у Манчэстэры для чальцоў фэн-клуба групы.

У перыяд з 1998 па 2000 гады Erasure не гастралявалі і не запісвалі нічога новага. Толькі ў кастрычніку 2000 года выйшаў новы альбом “Loveboat”. Нажаль, хоць крытыкі прынялі гэты альбом даволі цёпла, яго спасціг поўны правал. У ангельскіх чартах ён падняўся толькі да 45 месцы і стаў самым няўдалым альбомам з 1986 года. Пасля, Вінс Кларк сказаў аб гэтым: “Loveboat” (”Лодка Кахання”) мела занадта шмат дзюр і таму хутка затанула”. Сваю ролю згуляў відэакліп на першы сінгл з альбома. Відэа на песню ” Freedom ” здымаў сам Вінс Кларк і гэты яго рэжысёрскі дэбют апынуўся вельмі няўдалы.

Пасля правалу альбома “Loveboat” група зноў заціхае на 3 гады і становіцца практычна забытай у свеце. Эндзі Бэлаў збіраецца запісваць сольны альбом, а Вінс Кларк удзельнічае ў некаторых альтэрнатыўных праектах. Папаўзлі чуткі аб рзападзе калектыва…
Аднак, улетку 2002 года Erasure абвясцілі, што скончылі запіс новага альбома. Гэтым разам, Эндзі і Вінс памкнуліся выпусціць альбом “Other People’s Songs” (”Песні Іншых Людзей”). Альбом сапраўды складаўся цалкам з кавер-версій такіх выканаўцаў як Righteous Brothers , Buddy Holly , Элвіса Прэслі і іншых. Першы сінгл з альбома, кавер-версія хіта 1977 года Піцера Гэбрыэла “Solsbury Hill ” трапляе наўпрост у 10-ку ангельскага чарта, а сам альбом паднімаецца да 17-го. Група адпраўляецца ў першае за 6 гадоў турнэ па Англіі і Амерыцы. Гэтым разам яны аформілі сцэну як пакой эпохі караля Эдуарда. Такім чынам, Эндзі апынуўся апрануты ў вялікую старую сукенку як сапраўдная лэдзі, з цыліндрам на галаве і вэлюмам.

Увосень 2003 года гуказапісвальная кампанія Erasure “Mute Record” вырашае выпусціць зборнік лепшых хітоў групы “Hits ! The Very Best Of Erasure”. Эндзі і Вінс, аднак, не вельмі рады гэтаму рэлізу, бо лічаць, што “Mute Records” проста вырашыла зарабіць грошай на іх творчасці. Адзінае, чаму рады і самі Erasure і іх шматлікія фанаты, так гэта выхаду доўгачаканага ДВД са ўсімі відэакліпамі групы. “Там ёсць усё”, гаворыць Вінс. “Гэта гісторыя аб тым, як мы станавіліся старэй і таўсцей”. У інтэрв’ю таго жа часу Эндзі і Вінс паведамілі таксама, што ўжо напісалі 5 песень для новага альбома, які яны спадзяюцца выпусціць у 2004 годзе. Новы альбом будзе зроблены ў стылю electro - clash і будзе ўтрымоўваць 10-12 кампазіцый. Аднак выйшла па-іншаму: альбом быў гатовы ўвосень 2004 года, але гуказапісвальная кампанія не падрыхтавала належнага промоушена, і выпуск альбома быў адкладзены на студзень 2005 года, тым не менш канцэртны тур быў вельмі ўдалым, а сінгл з гэтага альбом, які называецца Nightbird , Breathe трапіў у топ 10 амаль усіх еўрапейскіх краін. У тым жа 2005 году Вінс ажаніўся , а неўзабаве стаў татам, на хвалі гэтага кахання да дзіцяці, ён з новымі сіламі замкнуўся ў студыі і піша песні для новага альбома групы, які павінен убачыць свет ў 2007 году. Вядома, што на ім будуць дзіцячыя песні. Што дакранаецца Эндзі, то прыхільнікі з шкадаваннем пазналі што ён ужо шмат гадоў ВІЧ-інфікаваны, але здавацца сваёй хваробы ён не збіраецца, больш таго, увосень 2005 года выйшаў дэбютны сольны альбом Эндзі пад назовам Fantastic blue. Праца была цяпло сустрэта крытыкамі і фанатамі.