Personal Jesus
Чэрвень 4, 2007 on 8:54 дп | In Відэа | No CommentsВідэа кліп песні Personal Jesus з альбома “Violator” (1990 год).
Дэвід працуе над новым альбомам
Травень 21, 2007 on 12:20 пп | In Навіны | No Comments
На афіцыйным сайце Depeche Mode есць звесткі аб тым, што Дэвід Гэан працуе над сваім новым сола-альбомам. Выхад плануецца у кастрычніку гэтага года.
DJ Fletch
Травень 18, 2007 on 11:42 дп | In Навіны | No CommentsЭндру Флэтчар (DJ Fletch) адыграе ў якасці ді-джэя некалькі выступаў гэтым летам.

Riccione, Italy – Price Club Friday, 13 ліпеня 2007
Rome, Italy – Oasi Beach Saturday, 14 ліпеня 2007
Barcelona, Spain Razzmatazz Friday, 20 ліпеня 2007
Athens, Greece – Reina Club Thursday, 26 ліпеня 2007
Zakynthos, Greece – Birazze Club Friday, 27 ліпеня 2007
Pelopponissos, Greece – Blu Club Sunday, 29 ліпеня 2007
Вінцэнт Кларк
Травень 18, 2007 on 10:05 дп | In Вінцэнт Кларк | No Comments
Вінцэнт Кларк (Vincent Clarke, сучаснае імя Vincent John Martin) нарадзіўся 3 ліпеня 1960 года ў горадзе Вудфорд (Англія)
Вінс - адзін з заснавальнікаў Depeche Mode, які пакінуў групу 12 студзеня 1982 года.
Што можна сказаць аб гэтым чалавеку? Тое, што асоба гэтая неардынарная адназначна. І сапраўды таленавіты музыка. Ён правёў зусім трохі часу ў групе, але згуляў важную ролю ў стварэнні Depeche Mode.
Частка 1 - “Эпоха ДМ”
В 70-х гадах мінулага стагоддзі вадзілі сяброўства тры хлопца Эндзі Флетчер, Вінс Кларк і Марцін Гор, якія жылі ў суседніх хатах і што вучыліся ў адной школе. У адрозненні ад Марціна, ні Вінс, ні Эндзі не вылучаліся адмысловымі поспехамі ў вучобе. А вылучаўся Вінс спевам у царкоўным хоры, напару з Эндзі. І быў ён трэцім салістам у тым хоры. А па суботах у мясцовым клубе горада Безілдона яны ўдзвюх з Флэтчарам чыталі пропаведзі рокерам, спрабуючы наставіць іх на шлях праўдзівы.
Цяжка зразумець, хто каго наставіў на шлях праўдзівы, але факт застаецца фактам, на дадзены момант яны абодва завуць сябе атэістамі. Плюнуўшы на пропаведзі, хлопцы заняліся музыкай і арганізавалі сваю першую групу. І нават назоў яе прыдумалі “No Romance In China”, а натхніцелямі была група The Cure. Па вечарах хлопцы гулялі ў мясцовым клубе “Ван Гог”, дзе і аб’ядналіся з Марцінам Гором, якія гулялі ў групе Norman & The Worms. У той час і нарадзіліся іх першыя кампазіцыі “Just Can`t Get Enough”, “Photographic”, “New Life”, “Boys Say Go!”. Continue reading Вінцэнт Кларк…
Алан Уайлдар
Травень 18, 2007 on 9:00 дп | In Алан Уайлдар | No Comments
Алан Чарльз Уайлдар нарадзіўся ў раёне Лондана (Hammersmith) 1 чэрвеня 1959 года і быў самым малодшым з трох братоў. З дзяцінства акружаны запалам да музыкі (што было цалкам характэрна для яго сям’і), ён непазбежна быў накіраваны па шляху сваіх папярэднікаў. А дакладней – за фартэпіяна.
Да моманту выпуску з St. Clement Danes Grammar School ва ўзросце 11 гадоў ён ужо значна апярэджваў музычны клас, порамі пагульваючы яшчэ і на флейце. Неўзабаве ён стаў кіроўным музыкам Школьнага аркестра і зборнага аркестра 4-х школ.
Алан працягваў займацца гульнёй на фартэпіяна, але паступова яго інтарэсы ад Баха і Бетховена перайшлі на Боуи і Болана.
Да 75 году ва ўзросце 16 гадоў ён паспрабаваў вярнуцца ў школу, але пасля 1 семестра канчаткова выпаў з працэсу і падаў рэзюмэ ў кожную студыю гукапісу Лондана. Лёс дапамог яму, і ён быў прыняты ў якасці асістэнта на DJM Studios у West End.
У той час як DJM адкрылі свой лэйбл, Алан працаваў на «унутраным» вытворчасці, роўна як і з «знешнімі» музыкамі, і прайшло не шмат часу, перш чым да яго сталі звяртацца ў якасці сесійнага клавішніка. Непазбежна, гэтае патрабаванне яго паслуг і яго жаданне творчасці і крэатыву адвядзе яго далёка ад цяперашніх заняткаў, і ён застаўся на DJM яшчэ ўсяго толькі на год перад пераездам у Брыстоль, каб далучыцца да адной з іх груп, The Dragons.
The Dragons выпусцілі сінгл “Misbehavin” на DJM, але пасля правалу, і, адпаведна, адсутнасці сродкаў, група развалілася, калі скончыўся кантракт. Разам з басістым Драконаў Джо Бертам, Алан вярнуўся ў Лондан прыблізна 6 месяцаў праз пад псеўданімам “Алан Нормал”‘, каб далучыцца да нядаўна сфармаванай групе Dafne & the Tenderspots. Першапачаткова граючы па рэстаранах, група ўпэўнена эвалюцыянавала ад расслабленага лаунджа да ‘новай хвалі’, такім чынам, прабіваючы сабе дарогу да кантракту з MAM Рэкардс. Continue reading Алан Уайлдар…
Эндзі Флэтчар
Травень 18, 2007 on 7:44 дп | In Эндзі Флэтчар | No Comments
Эндру Джон Флэтчар па мянушцы «Флэтч» нарадзіўся 8 ліпеня 1961 у Нотынгеме. У яго ёсць дзве сястры Сюзан і Карен, і брат Сайман. Эндру хадзіў у школу з Элісон Маэ (У будучыні займалася праектам Yazoo) і Вінсам Кларкам. Вінс і Эндзі былі вельмі добрымі сябрамі, хутчэй таму, што разам спявалі ў царкоўным хоры. Вінс значыўся там трэцім салістам. Але неўзабаве ўся гэтая справа ім адкрыта абрыдла, і цяпер абодва яны з’яўляюцца адпетымі атэістамі. Рэлігія не тая рэч, якой можа доўга захапляцца здаровы чалец грамадства і, тым больш, таленавіты музыка. У школе «Флэтч» вельмі захапляўся гісторыяй спецыялізуючыся на часе пасля 1945-га года. Ён ведае практычна ўсе гістарычныя месцы і падзеі якія адбываліся там. Менавіта з-за гэтага захаплення Эндзі трывае значна больш жартаў ад сваіх калегаў. Аднойчы Алан і Дэйв схавалі яго ачкі і кашалёк, а потым цешыліся над яго безуважлівасцю.
Апроч гісторыі ў сур’ёзнага, часам нават змрочнага Эндзі шмат розных хобі: ён кахае хадзіць піць піва са сваім сябрам Марцінам, кахае паганяць на машыне і гуляе ў настольны тэніс. Яшчэ ён кахае чытаць: газеты, кнігі і часопісы паглынаючы з іх як мага больш інфармацыі. Нароўні з музыкай Флетча прыцягвае палітыка (ён прытрымваецца левай пазіцыі і ставіцца з сімпатыяй да Брытанскай Ліберальнай Партыі) і спорт, а дакладней футбол. Яму падабаецца лонданскі «Арсенал», таксама ён хварэе за брытанскую нацыянальную зборную. Эндру і сам добры футбаліст і нават забіў чатыры гала ў гульне за каманду Depeche mode супраць германскай фірмы грамзапіса Intercord. Часам Флэтчар выпрабоўвае сябе на трываласць, неяк раз у 1987 годзе ён купіў поўны парашутны рыштунак і ўступіў у клуб, каб навучыцца прыжкам з парашутам. У асноўным асабістае жыццё гэтага ўдзельніка Depeche mode з’яўляецца таямніцай.
У зносінах Эндру вельмі прыязны і ціхі, а ў жыцці ён сціплы і нават сарамлівы чалавек.
Бацькі Эндру марылі бачыць сына страхавым агентам, але насуперак гэтаму іх сын аддаваў перавагу праводзіць час з сябрамі, а не за кнігамі рыхтуючыся да выпускных іспытаў. Усё жа каханне да бацькоў прымусіла маладога чалавека пайсці на працу страхавым агентам. Потым ён усё жа вярнуўся да музыкі. Марцін Гор з усмешкай гаворыць пра Эндзі Флэтчара, што той па вялікім рахунку нават не музыка. І гэта можа быць праўдай, так як Флэтч, клапоціцца ў Depeche Mode аб усіх арганізацыйных пытаннях. «Я сачу за кантрактамі з нашымі службоўцамі і адвакатамі» - тлумачыць Эндзі, - «гэта важна – супрацоўнічаць з рознымі людзьмі».
Марцін Лі Гор (Martin Lee Gore)
Травень 17, 2007 on 12:10 пп | In Марцін Лі Гор | No Comments
23 ліпеня 1961 у Дагэнэме (графства Эсэкс) нарадзіўся Марцін Лі Гор. Марцін быў паслухмяным дзіцем, маўклівым, сарамлівым. У яго практычна ніколі не было сяброў, а калі яны з’яўляліся, то былі не шматлікія. Вялікую частку часу ён самотна праводзіў у сваім пакоі чытаючы казкі. «Я страціўся ў тых казках і жыл у іншым свеце. Тое ж і ў школе - мне не даставала ўпэўненасці ў сабе. Настаўнікі вельмі рэдка чулі мой голас» - успамінае Марцін. Айчым і дзед кампазітара працавалі ў то час на аўтамабільным заводзе «Форд». Неўзабаве статут ад сваёй працы дзед перакваліфікаваўся ў кіроўцу і неўзабаве перавёз Марціна і двух яго сясцёр у Бэзілдон. Там жа, Памэла маці Марціна ўладкавалася на працу ў хаце для састарэлых, Дзе працуе дагэтуль.
Захапленнямі Гора былі вывучэнне замежных моў і музыкі. «Калі мне было каля 10 гадоў, я выявіў на антрэсолі старыя мамчыны рок-н-рольные запісы, тыпу Элвіс, Чак Бэрри, Дэл Шэннон. Я зацёр іх амаль да дзюр і зразумеў, што вось яно - то адзінае, што мне сапраўды цікава. З гэтага ўсё і пачалося». У 13 гадоў Гор узяў у рукі першую для сабе акустычную гітару. Ён вучыўся на ўпадабанай ім музыцы Гэры Глітэра і дуэта Sparks. Начамі напралёт Марцін вывучаў акорды і спрабаваў пісаць песні. Ужо ў школе ён напісаў такія рэчы як “See you” і “Photography of you”.
У сярэдняй школе Сэнт-Нікалас у Бэзілдоне Марцін вылучыў нямецкую мову як асноўны, і як толькі ў Гара з’явілася магчымасць паехаць у Нямеччыну па абмену, то ён адразу згаджаецца. У 1976, калі Марціну было 15 ён праводзіць тыдзень у вёсцы Шлэсвіг-Холстен. Пазней ён успамінае: «Жыццё ў фермера мне вельмі спадабалася. Я нават навучыўся даіць карову». З сынам гаспадароў Уве Френценом Марцін настолькі пасябраваў, што працягваў наведваць яго і ў 1977-м і ў 1978-м гадах. Нават працягнуў перапіску з ім, быўшы ў Depeche mode. «Тое, што наш ангельскі госць быў вельмі музычны, мы зазначылі ўжо тады»- гаворыць сям’я Френцен, - «пазней ён прысылаў нам касеты са сваімі песнямі і выразкі з газет». Аднойчы ў 1982-м году які стаміўся ад музыкі і ад групы кампазітар зноў прыехаў на ферму, пагасцяваць тыдзеньчык. Але прыхільнікі празналі пра яго прыезд і з’ехаліся не толькі са ўсёй акругі, але і са ўсёй Нямеччыны. Сям’я Френцен ледзь змагла схаваць яго ад фанатаў.
Дэвід Гэан (Dave Gahan)
Травень 17, 2007 on 11:26 дп | In Дэвід Гэан | No Comments
Твар, голас, сэрца, душа і боль Depeche Mode - дзіўны чалавек кантрастаў. Вось хто такі Дэйв. Аб яго жыццёвых супрацьлегласцях можна гаварыць бясконца. Паспрабуем каротка і ёміста намякнуць аб унікальнасці фронтмена “бэзілдонскай чацвёркі”.
Дэйв нарадзіўся 9 траўня 1962 года ў ангельскім мястэчку Эппінг. Яго сям’я была рэлігійнай. Маці і бабуля працавалі ў Войскі Выратаванні. Праўда, родны бацька павёў сябе дзіўна, пакінуўшы жонку Сільвію Рут са старэйшай дачкой і пяцігадовым малым Дэйвом. Пазней у сям’і, ужо з новым бацькам, з’явіліся яшчэ два сына. У школе ён ледзьве зводзіў канцы з канцамі. Затое адчайна зганяў машыны, маляваў на сценах графіці, слухаў Clash і Sex Pistols, хуліганіў, паліў, і наогул быў рэдкім вандалам. Да 14-ці гадоў яго не раз прыцягвалі за гэтыя “майстэрствы” у паліцыю. І пасля 14-ці, дарэчы, таксама. Маці руйнавалася, гаварыла, што “Дэйву мабыць трэба больш кахання”, хваляваліся, і дрэнна сыйшла. Дапамагала толькі снатворнае. А “наша панкующая страшылка” хутка сцяміў, хутчэй за ўсё з нечай падачы, што мамчына снатворнае можна ўжываць зусім па іншым прызначэнні. Вобщем, “колы, дзяўчынкі, панк-рок”.
Прывітанне!
Травень 17, 2007 on 10:47 дп | In Depeche Mode | No CommentsГэты блог прысвечаны гурту Depeche Mode.